پیله ام شکافته شد

دوباره پروانگی دور سر گناه

دوباره دیوانگی با خیال توبه

و دوباره سکوت

اما این بار نه به عادت گذشته

که به احترام آینده ...

مرا رها نمی کند از سر دردهای تقطیر شده و درد سر های تقدیر شده

خودم در سلامت ناقص اما واژه هایم هنوز در عفونت کامل

شاید از امشب باید دعای دیگری کنم

چیزی شبیه به یا محول الحول و الاحوال ، حول حالنا الي احسن الحال ...

آنجا که در مسجد تو با شک و تردیدهای چند رکعتی حتی خدا را هم به سکوت دعوت می کنند

هر دو دعا می کنیم فرج شصت و یکمین دقیقه ی صبح را

به استغفرالله یک نخ سیگار ناشتا کنار چشمهای بسته ی دیگری ، وقت پریدن از کابوس نبودنش

منتها یکی با ملودی احساس روی کلاویوهای روشن دلش

دیگری با اذان بی تابی پشت میکروفون سوخته ای که سالهاست کار نمی کند

اگر چه بعد از مستی های شاعرانه ام یکی دو پیکی را هم به شاد باش نبودنم زدند

اگر چه به سر سلامتی خدا نگهدارم ، به سلامت را صلوات فرستادند

و اگر چه در خیال بی رنگشان انعکاس یکرنگی ام را به چند سکه بیشتر با سرکه و سودا غسل تعمید دادند

اما این منم

مردی تنها در آستانه ی فصلی سرد

که دوباره با شیرین زبانی اش به تلخی از نو اتفاق می افتد

جایی حدود همین نقره پاره های همیشگی اش

آنجا که به صد آفرینهای زمین دیگر هیچ اعتمادی نیست

حضور و غیاب دلم را هم که خدا می کند

فقط می ماند دلشوره ی شیرین شب امتحان بوسه و همآغوشی جاده

که آن هم از روی خاطراتم سی برگ کپی گرفته ام

نمراتم هر چه می شوند بشوند . من به کلاس بالاتری خواهم رفت

دوباره دوست خواهم داشت

و جسورانه خواهم گفت دوباره "من"خواهم شد

هنوز اتفاقی جز سیگار صبحانه و دو پیک شراب دلتنگی نیفتاده

پر از تب تنهایی و استرس بی کسی ام

فقط خدا به خیر بگذارند دلگرفتگی ساعتی دیگر را

پا به پای بغض عصر جمعه ای که مثل همیشه به انتظار نشستم

اما نه تو آمدی نه او

اما حق خودم را می گیرم از خطاهای نکرده ام

هر چه پای پرستشمان رفت

باشد ثواب خواب آسوده و آرامش فنجان قهوه ات

من با همین دلواپسی های احمقانه هم رستگار می شوم روزی